Wilczarz irlandzki

0 151

Historia:

Wilczarze irlandzkie wyhodowane zostały w Irlandii do polowań na wilki i łosie.Wykonały tak niezwykłą pracę, że po kilkuset latach wilki wyginęły w Irlandii, a i rasa psów osiągnęła wówczas poziom wymierania. W połowie XIX wieku, hodowcy rozpoczęli pracę w celu przywrócenia ich liczebności. Według X-wiecznego wzoru praw, uważane były za osobniki z królewskiej hodowli, której wysokość zależała od wyszkolenia i od wieku psa. Dziś hodowane są w celach reprezentacyjnych i towarzyskich.

Charakterystyka:

Wilczarz irlandzki jeszcze kilka wieków temu był bardzo groźnym myśliwym, ale dziś jest całkowicie zadowolony z życia w salonie, na kanapie. Uwielbia być głaskany przez cały dzień. Lubi jednak dużo ruchu może więc czuć się ograniczony w mieszkaniu. Pomimo wielkości i siły, nie jest najlepszym strażnikiem domu. Ma smukłą, lecz bardzo muskularną budowę, dużą, muskularną klatkę z grubym, ciężkim płaszczem, który jest lekko szorstki nad oczami i pod brodą. Umaszczenie jest zwykle w kolorze białym, czarnym, szarym, pręgowanym lub czerwonym. Wilczarze mają długą głowę, małe oczy, złożone uszy, długie, muskularne, silne plecy  i długi, gruby ogon pokryty włosami.

Warto wiedzieć:

Ze względu na swoją wielkość, Wilczarz irlandzki ma stosunkowo krótką żywotność. Zdrowy, może żyć około 8 lat. Najczęstsze problemy zdrowotne obejmują nowotwory, choroby serca, drgawki dysplazję stawu biodrowego, problemy ze wzrokiem, skłonności do wzdęć. Wilczarze potrzebują codziennych spacerów. Są dość łatwe w pielęgnacji, należy je szczotkować co kilka dni, aby utrzymać sierść pod kontrolą.

źródło zdjęcia:
https://www.google.com/search?q=Irish+wolfhound+dog+foto&client=fire

Komentarze
Wczytywanie...