Gończy polski

0 214

Historia:

Gończy polski pochodzi z Polski, występuje głównie na terenach Polski południowej i na Mazowszu. Nazwa Ogar czy Pies Pawlusiewicza pochodzi od nazwiska hodowcy tych psów, Józefa Pawlusiewicza. Hodował on psy lżejsze o czarnym podpalanym umaszczeniu. Inny hodowca Piotr Kartawik wyhodował psy większe, cięższe, o umaszczeniu czaprakowatym. W roku 1960 te dwa typy psów zastąpiona nazwą Ogar polski. Psy te używano do polowań na dziki i lisy. Pracowały również jako psy stróżujące, tropiące.

Charakterystyka:

Ogar polski to pies odważny, zwinny, wytrzymały na trudne warunki. Nie sprawia kłopotów wychowawczych, jest posłuszny, chętny do nauki, podatny na tresurę. Jest niezależny, nieufny wobec obcych. Od najmłodszego okresu powinien być szkolony. Musi zdawać sobie sprawę, kto jest przywódcą stada. Źle wyszkolony, zaniedbany, pozostawiony sam sobie może być agresywny. Jest nieufny wobec innych psów i tu także wymaga odpowiedniej socjalizacji. Potrzebuje dużej dawki ruchu. Nie jest hałaśliwy, ale to znakomity i skuteczny pies stróżujący. Przepada za wycieczkami, jest nieodzownym towarzyszem swego opiekuna. Jest wierny rodzinie. Uwielbia pieszczoty i czas spędzony z rodziną. Gończy polski to pies średniego wzrostu. Ma krótki, jedwabisty włos. Jego uwłaszczenie jest czarne, podpalane odcieniami czerwono-brązowym, czekoladowym i rudym nad oczami, na pysku, podgardlu, piersi, udach, na palcach.

Warto wiedzieć:

Ogar polski potrzebuje odpowiednich racji żywieniowych i odpowiedniego ruchu. Należy zapewnić mu codzienne długie spacery. Zdrowy żyje 15 lat. Nie posiada żadnych skłonności do chorób dziedzicznych.

źródło zdjęcia:
By Янковский Евгений – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=30059238

Komentarze
Wczytywanie...